Dolina Olczyska

Dolina Olczyska

 

 

 Na dobry początek spacer do tej doliny jest jak najbardziej wskazany, gdyż nie doprowadzi nikogo do przykrych dolegliwości związanych z bólem mięśni. Czas przejścia z naszego Pensjonatu do Wywierzyska to około 40 minut spokojnego niemęczącego marszu, ponieważ szlak nie jest jedokierunkowy można wrócić tą samą droga, bądź udać się na Wielki Kopieniec (około godziny na szczyt), tutaj niestety występują trochę większe nachylenia terenu, a więc i zmęczenie organizmu może być odrobinę większe. Inny szlak z Doliny Olczyskiej na Nosalową Przełęcz (około 30 minut) i Nosal (kolejne 15 minut), skąd po kontemplowaniu naprawdę fajnych widoków na Kasprowy Wierch, Giewont, Myślenickie Turnie i Kuźnice dojdziemy po 40 minutach do ulicy Karłowicza i następnie Balzera i zamykamy pętle. Z Nosalowej Przełęczy drugim wariantem szlaku można zejść do Kuźnic (20-25 minut) i przysiąść w starej Kuźnickiej knajpie nad schabowym i dobrym piwkiem.

Nazwa doliny pochodzi od Olczy – obecnie dzielnicy Zakopanego. Dolina zajmuje powierzchnię około 4,5 km². Zbudowana jest z dolomitów i wapieni, występujące tutaj bloki granitowe zostały przerzucone z pomocą lodowca z sąsiedniej Doliny Suchej Wody. Wapienne podłoże powoduje, że większa część doliny jest sucha – woda wsiąka w porowate podłoże i płynie pod nieprzepuszczalnymi warstwami skalnymi, podziemnymi przepływami. Wypływa w Wywierzysku Olczyskim, skąd swój bieg na powierzchni zaczyna Potok Olczyski. Wody wypływające w Wywierzysku Olczyskim gina pod ziemią w Dolinie Pańszczycy. Jest to największe wywierzysko w naszej części Tatr. Wzdłuż potoku i w spadających do niego żlebach rośnie olcha szara, a wiosną kwitnie knieć błotna górska. Na zboczach Małego Kopieńca znajduje się jedno z największych w Tatrach skupisk sosny zwyczajnej (drzewo bardzo rzadkie w Tatrach). Oprócz tego stwierdzono tutaj występowanie takich rzadkich w Polsce roślin, jak tojad Kotuli. Dawniej (ok. 1850), obficie występowały w Dolinie Olczyskiej lasy bukowe, obecnie dominują świerkowe.